Ministerstwo Zdrowia przedstawiło projekt rozporządzenia w sprawie programu pilotażowego w zakresie kompleksowej opieki nad świadczeniobiorcami, u których stwierdzono występowanie otyłości lub wysokie ryzyko jej rozwoju KOS-BMI Dzieci. Projekt pilotażowy dotyczy osób do 18 roku życia. Ma stworzyć modelową ścieżkę postępowania z chorymi na otyłość i zaoferować pacjentowi wielospecjalistyczne wsparcie w celu uniknięcia rozwoju otyłości olbrzymiej.
Projekt pilotażu programu kompleksowej opieki nad dziećmi i młodzieżą z otyłością KOS-BMI Dzieci ma dotyczyć 2 tys. dzieci. Oprócz diagnostyki i leczenia dzieci będą mogły skorzystać z różnych form rehabilitacji leczniczej w ciągu 2 lat od zakwalifikowania się do programu. Pilotaż ma potrwać blisko 4 lata.
Celem programu pilotażowego jest wedug rozporządzenia:
1) poprawa jakości i efektywności leczenia świadczeniobiorców w wieku do 18. roku życia, u których występuje wysokie ryzyko rozwoju otyłości, określane na podstawie centyla BMI ≥ 85 centyla lub z rozpoznaniem według Międzynarodowej Statystycznej Klasyfikacji Chorób i Problemów Zdrowotnych ICD-10, zwanej dalej „ICD-10”: E66.0 „Otyłość spowodowana nadmierną podażą energii”, u których centyl BMI wynosi ≥ 95 centyla;
2) przeprowadzenie oceny efektywności organizacyjnej nowego modelu opieki nad tą grupą świadczeniobiorców.
Realizacja programu pilotażowego obejmuje cztery moduły postępowania diagnostyczno-leczniczego:
1) moduł I – Diagnostyka wstępna i ustalenie indywidualnego planu opieki;
2) moduł II – Leczenie specjalistyczne i monitorowanie;
3) moduł III – Rehabilitacja lecznicza;
4) moduł IV – Przekazanie lekarzowi podstawowej opieki zdrowotnej informacji dotyczącej realizacji programu i zaleceń dalszego postępowania.
Moduł I ma trwać 1 miesiąc od zakwalifikowania świadczeniobiorcy do programu pilotażowego, obejmuje:
1) poradę kwalifikującą świadczeniobiorcę do programu pilotażowego obejmującą:
a) ocenę stanu zdrowia świadczeniobiorcy skierowanego do ośrodka koordynującego,
b) ocenę zgromadzonej lub dostarczonej przez przedstawiciela ustawowego świadczeniobiorcy, a w przypadku świadczeniobiorcy powyżej 16. roku życia – również świadczeniobiorcę, dokumentacji medycznej wraz z potwierdzeniem kryteriów kwalifikacji, o których mowa w § 6 ust. 2,
c) wystawienie zleceń lub skierowań na dodatkowe badania diagnostyczne i konsultacje specjalistyczne, niezbędne do opracowania indywidualnego planu opieki,
d) wydanie karty KOS-BMI Dzieci;
2) wykonanie:
a) pomiarów antropometrycznych: masy i wysokości ciała, obwodu talii, obwodu bioder,
b) określenia centyla BMI,
c) oceny stopnia otyłości i rozmieszczenia tkanki tłuszczowej (otyłość typu gynoidalnego lub androidalnego),
d) analizy składu ciała metodą impedancji bioelektrycznej (BIA);
3) wykonanie badań diagnostycznych:
a) morfologii krwi obwodowej,
b) lipidogramu,
c) oceny gospodarki węglowodanowej: glukoza na czczo, test obciążenia glukozą
u osób bez cukrzycy i stężenie hemoglobiny glikowanej,
d) enzymów wątrobowych: AlT i AspT, GGTP,
e) bilirubiny,
f) oceny czynności nerek (kreatynina, eGFR),
g) kwasu moczowego,
h) jonogramu: Na, K,
i) żelaza (Fe),
j) ferrytyny,
k) czynności układu dokrewnego: TSH, insulina i FT4,
l) poziomu witaminy D3 (metabolit 25(OH)D),
m) badania ogólnego moczu,
n) ultrasonografii lub elastografii wątroby,
o) pomiaru ciśnienia tętniczego zgodnie z obowiązującymi rekomendacjami i interpretację wyniku w oparciu o normy dla wieku i wzrostu, a w wybranych przypadkach – 24-godzinny automatyczny pomiar ciśnienia tętniczego (ABPM),
p) oceny zaburzeń snu przy użyciu skali Ephorta dla dzieci (ESS-CHAD), jeżeli to wskazane należy wykonać badanie polisomnograficzne (dalsza diagnostyka w kierunku zespołu obturacyjnego bezdechu sennego),
q) oceny układu kostno-stawowego i wstępną ocenę sprawności motorycznej,
r) oceny pokwitania, a w przypadku dziewcząt dodatkowo wywiad ginekologiczny ukierunkowany na zaburzenia związane z otyłością
– w zależności od spektrum chorób towarzyszących oraz wykrytej w trakcie oceny patologii może być konieczne rozszerzenie zakresu wykonywanych badań – każdorazowo ocenia lekarz specjalista;
4) konsultacje specjalistyczne z zakresu: gastroenterologii, ginekologii, endokrynologii, kardiologii, pulmonologii, diabetologii, psychiatrii z wykonaniem odpowiednich badań specjalistycznych – w zależności od potrzeb i stanu klinicznego świadczeniobiorcy, w tym leczenie specjalistyczne w zakresie chorób współistniejących;
5) konsultację dietetyczną obejmującą:
a) przeprowadzenie pomiarów antropometrycznych,
b) analizę składu ciała,
c) porady żywieniowe,
d) edukację żywieniową obejmującą informacje o modyfikowalnych czynnikach stylu życia (w zakresie odżywania, aktywności fizycznej oraz negatywnych skutków
stosowania używek);
6) konsultację psychologiczną:
a) w celu zdiagnozowania ewentualnych problemów oraz ryzyka zaburzeń psychicznych które mogą wpływać na wyniki leczenia w zależności od spektrum
chorób towarzyszących oraz wykrytej w trakcie oceny patologii może być konieczne rozszerzenie zakresu wykonywanych badań – każdorazowo ocenia lekarz specjalista,
b) obejmującą pomoc w skutecznym wprowadzeniu zmian w stylu życia i budowaniu motywacji.
Moduł II, o którym mowa w § 9 pkt 2, trwający 23 miesiące od zakończenia modułu I, obejmuje diagnostykę i leczenie otyłości oraz optymalizację leczenia zaawansowanych chorób spowodowanych otyłością i innych schorzeń współistniejących:
1) zapewnienie co najmniej 6 wizyt w roku, w tym maksymalnie 2 teleporad, udzielanych przez lekarza prowadzącego leczenie, z czego 2 porady muszą odbyć się w okresie pierwszych 3 miesięcy od zakwalifikowania świadczeniobiorcy do programu pilotażowego minimalny czas porady 30 minut, w ramach których realizowana jest opieka specjalistyczna, obejmująca:
a) specjalistyczną opiekę:
– realizowaną zgodnie z indywidualnym planem leczenia,
– zapewniającą możliwość uzyskania porady od poniedziałku do soboty, w tym co najmniej 3 dni w tygodniu do godziny 18:00, jeżeli wynika to z indywidualnego
planu opieki i wykonania badań diagnostycznych,
b) w trakcie wizyt kontrolnych:
– ocenę wyników leczenia w odniesieniu do redukcji masy ciała (ocena redukcji centyla masy ciała oraz centyla BMI, procentowa utrata nadmiaru masy ciała),
– analizę składu ciała metodą impedancji bioelektrycznej (BIA) ocena zmiany składu ciała w tym zmniejszenie zawartości tkanki tłuszczowej,
– ocenę nawyków żywieniowych oraz ocenę ilościową i jakościową stosowanej diety,
– ocenę ustępowania chorób wywołanych otyłością i modyfikację ich leczenia,
– monitorowanie nowych problemów zdrowotnych,
– ocenę wskazań do intensyfikacji leczenia – leczenia powikłań (w tym farmakoterapii), leczenia farmakologicznego otyłości, chirurgicznego leczenia
otyłości,
– wykonanie badań laboratoryjnych zgodnie ze wskazaniami klinicznymi:
- – morfologii krwi obwodowej,
- – lipidogramu,
- – glikemii na czczo i stężenia hemoglobiny glikowanej,
- – enzymów wątrobowych – AlaT, AspaT, GGTP,
- – bilirubiny,
- – oceny czynności nerek (kreatynina i eGFR),
- – hormonów,
- – insuliny,
- – kwasu moczowego,
- – jonogram: Na i K,
- – żelaza (Fe),
- – ferrytyny,
- – poziomu witaminy D3,
- – badania ogólnego moczu,
– wywiad dotyczący dolegliwości zgłaszanych przez świadczeniobiorcę lub przedstawiciela ustawowego świadczeniobiorcy;
2) zapewnienie specjalistycznych konsultacji, w zależności od potrzeb i stanu klinicznego świadczeniobiorcy, w tym konsultacji specjalistycznych z zakresu: gastroenterologii, ginekologii, endokrynologii, diabetologii, kardiologii, pulmonologii, psychiatrii;
3) konsultację dietetyczną obejmującą: przeprowadzenie pomiarów antropometrycznych, analizę składu ciała, porady kontrolne, edukację żywieniową obejmującą informacje o modyfikowalnych czynnikach stylu życia (w zakresie odżywiania, aktywności fizycznej oraz negatywnych skutków stosowania używek) – od 4 do 6 wizyt, w tym maksymalnie 2 teleporady w okresie roku, przy czym 2 porady odbywają się w okresie 3 miesięcy od dnia kwalifikacji do leczenia, minimalny czas porady 30 minut;
4) konsultację psychologiczną – co najmniej 4 wizyty, minimalny czas porady 30 minut;
5) w przypadku braku efektów w prowadzeniu terapii behawioralnej – leczenie farmakologiczne z wykorzystaniem leków przeciwotyłościowych.
Moduł III, o którym mowa w § 9 pkt 3, trwa 23 miesiące od zakończenia modułu I, o którym mowa w § 9 pkt 1, jest realizowany zgodnie z indywidualnym planem rehabilitacji w warunkach ambulatoryjnych fizjoterapii ambulatoryjnej, lub w warunkach ośrodka stacjonarnego lub oddziału dziennego rehabilitacji ogólnoustrojowej, lub w warunkach stacjonarnych rehabilitacji ogólnoustrojowej, zgodnie z wymaganiami określonymi w lp. 1 lit. b lub lp. 3 lit. a, lub lp. 4 lit. a załącznika nr 1 do rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 6 listopada 2013 r. w sprawie świadczeń gwarantowanych z zakresu rehabilitacji leczniczej (Dz. U. z 2021 r. poz. 265 oraz z 2023 r. poz. 1954).
2. Celem indywidualnego planu rehabilitacji jest zapobieganie powstawaniu zaburzeń czynnościowych i poprawa wydolności fizycznej oraz redukcja masy ciała obejmujące:
1) opiekę lekarską;
2) opiekę fizjoterapeutyczną, która obejmuje ćwiczenia indywidualne i grupowe, instruktaż ćwiczeń oraz motywowanie do różnych form aktywności fizycznej i aktywnego spędzania wolnego czasu, w celu graniczenia siedzącego trybu życia;
3) dobór i naukę korzystania z wyrobów medycznych będących przedmiotami ortopedycznymi;
4) edukację bezpośrednią świadczeniobiorcy lub przedstawiciela ustawowego świadczeniobiorcy w zakresie samoopieki, poradnictwa i instruktażu dotyczącego samodzielnego wykonywania ćwiczeń, zaleceń terapeutycznych i dietetycznych, korzystania ze sprzętu lub wyrobów medycznych, w tym w warunkach domowych, prowadzoną przez personel medyczny w ramach posiadanych kompetencji, edukację pośrednią, a także dostarczenie informacji na temat grup wsparcia;
5) przeprowadzenie badań lub testów;
6) monitorowanie procesu leczenia określonego w indywidualnym planie rehabilitacji.
§ 13. Ośrodek koordynujący przeprowadza bilans opieki, po 12 i 24 miesiącach udziału świadczeniobiorcy w programie pilotażowym, polegający na ocenie stanu zdrowia świadczeniobiorcy.
Moduł IV, o którym mowa w § 9 pkt 4, obejmuje przekazanie do lekarza podstawowej opieki zdrowotnej przez ośrodek koordynujący, po zakończeniu modułu II i III, informacji dotyczącej udziału świadczeniobiorcy w programie pilotażowym i zaleceń dalszego postępowania.
Insulinooporność to synonim nadwagi lub otyłości, a nie choroba
Projekt w sprawie programu piotażowego w zakresie kompleksowej opieki nad świadczeniobiorcami, u których stwierdzono występowanie otyości ub wysokie ryzyko jej rozwoju KOS-BMI Dzieci
Co wynika z rozporządzenia?
Wprowadzenie w ramach programu pilotażowego modelu kompleksowej specjalistycznej opieki medycznej nad świadczeniobiorcami z rozpoznaną otyłością wynika ze stale rosnącej liczby osób otyłych, co stanowi coraz większe obciążenie finansowe dla systemu opieki zdrowotnej, a także społeczeństwa. Nadwaga i otyłość to zjawiska o zasięgu globalnym. W wielu krajach otyłość przybrała rozmiary epidemii. Epidemiczny charakter otyłości, zwłaszcza w krajach uprzemysłowionych, stanowi poważny problem zdrowotny i społeczny. Omawiane zjawiska dotyczą także Polski.
W badaniu HBSC1 z 2018 r., zgodnie z kategoriami BMI wg Światowej Organizacji Zdrowia – WHO 2007, nadmierna masa ciała występowała u 21,3% nastolatków, w tym otyłość u 4,7%, istotnie częściej u chłopców niż dziewcząt. Z krajowych badań przeprowadzonych w 2021 r.2 wynika natomiast, że odsetek uczniów w wieku lat 8., u których występuje nadwaga lub otyłość, wynosi 35,3% (częściej u chłopców – 38,5%, niż dziewcząt – 32,1%). Z badań z 2021 r. wynika, że średni obwód talii badanych uczniów wynosi 61,8 cm, obwód talii chłopców jest około 2 cm większy niż dziewcząt, a odnosząc te wartości do wartości centylowych, zbyt duży obwód odnotowuje się u blisko 30% drugoklasistów. Zbyt duży obwód bioder, o wartości odpowiadającej >90 centyla obserwuje się u blisko 26% badanych uczniów
w wieku lat 8. Występowanie otyłości brzusznej na podstawie wskaźnika obwodu talii do wysokości ciała stwierdzono u 22,4% badanych drugoklasistów. W latach 2016–2021 nastąpił także znaczny wzrost odsetka dzieci w wieku 8 lat, u których zaobserwowano podwyższone wartości ciśnienia tętniczego krwi.
Zgodnie z wynikami opisanymi w raporcie „Zdrowie i styl życia polskich uczniów”3 nadmiar masy ciała dotyczy 31,8% uczniów klas II i 29,0% uczniów klas VII i występuje częściej u chłopców niż u dziewcząt. Wartość powyżej 90. centyla w obwodzie talii – wiązana ze zwiększonym ryzykiem wystąpienia chorób – zanotowano u 25,3% uczniów klas II i 22,6% uczniów klas VII. Co piąty uczeń klasy II i klasy VII ma obwód bioder powyżej wartości zwiększającej ryzyko wystąpienia zaburzeń sercowo-naczyniowych. Podwyższone ciśnienie skurczowe dotyczy 24,3% uczniów klas II i 12,1% uczniów klas VII, a podwyższone ciśnienie rozkurczowe 18,2% drugoklasistów i 11,4% siódmoklasistów.
Wyniki raportu „Zdrowie i zachowania zdrowotne uczniów” 17-letnich na tle zmian w drugiej dekadzie życia przygotowanego przez Instytut Matki i Dziecka w 2020 r.4 pokazują, że nadwaga i otyłość występowała u 13,6% ogółu badanych 17-latków, znacząco częściej u chłopców (19,0%) niż dziewcząt (8,8%). Istotne statystycznie różnice związane z płcią utrzymują się od 11 roku życia (18,1%), ale są większe wśród 13-latków (18,5%) i 15-latków (13,4%). Między 11. a 17. rokiem życia częstość nadwagi i otyłości u nastolatków zmniejsza się, średnio o 4,5 punktów procentowych, w większym stopniu u dziewcząt. W grupie chłopców najbardziej obciążeni nadmiarem masy ciała są 13-latkowie. Po 15-tym roku życia wskaźniki nadmiaru masy ciała stabilizują się u obu płci.
Jak wynika z raportu Instytutu Matki i Dziecka o stanie aktywności fizycznej dzieci i młodzieży5 , wśród przedszkolaków: 19,3% 3-latków, 18,5% 4-latków, 15,8% 5-latków i 16,2% 6-latków spełniło zalecenia 7 dni/ 60 min MVPA6. Wśród 15-letnich dziewcząt 10% spełniło zalecenie aktywności fizycznej, podobnie w grupie 17-latków – blisko 10% spełniło zalecenia MVPA. Na podstawie tych danych wyliczono, że zaledwie 16,8% dzieci i młodzieży w Polsce jest umiarkowanie bądź intensywnie aktywna fizycznie przez przynajmniej 60 minut dziennie 7 dni w tygodniu.
Istotny z punktu widzenia organizacji systemu zdrowia oraz procesu leczenia pacjenta chorującego na otyłość jest fakt, że dziecko z rozpoznaną otyłością ma ponad 70% ryzyko bycia otyłymi dorosłymi7. Mimo faktu, że zdecydowana większość osób chorujących na otyłość w wieku dorosłym nie chorowała w dzieciństwie, u osób, u których choroba otyłościowa rozpoczyna się wcześnie znacznie wcześniej obserwowane są też powikłania i inne konsekwencje zdrowotne tej choroby.
Rozpoczęcie leczenia choroby otyłościowej na wczesnym etapie jej występowania znacząco poprawia szanse na zmniejszenie powikłań, a także istotną redukcję (i retencję) masy ciała. Może to w istotny sposób przyczynić się do poprawy jakości życia świadczeniobiorcy, stanu zdrowia społeczeństwa, a także poprawy sytuacji zdrowotnej i ekonomicznej w całym kraju.
Z uwagi na zdiagnozowaną przez klinicystów i innych ekspertów potrzebę zaoferowania pacjentowi z otyłością wielospecjalistycznego wsparcia, zarządzeniem Ministra Zdrowia z dnia 24 października 2022 r. powołano przy Ministrze Zdrowia zespół do spraw koordynowanej opieki nad pacjentami z rozpoznaną otyłością (Dz. Urz. Min. Zdrow. poz. 112, z późn. zm.), zwany dalej „Zespołem”. Powołanie Zespołu związane było z koniecznością opracowania dwóch odrębnych propozycji programów pilotażowych skierowanych do dzieci oraz osób dorosłych, mających na celu stworzenie modelowej ścieżki postępowania z chorymi na otyłość, które pozwolą na zaoferowanie pacjentowi wielospecjalistycznego wsparcia celem uniknięcia rozwoju otyłości olbrzymiej. Należy podkreślić, że działania Zespołu miały na celu wypracowanie rozwiązań, które będą stanowiły uzupełnienie rozwoju systemu ambulatoryjnej opieki specjalistycznej oraz podstawowej opieki zdrowotnej.
Projektowane rozporządzenie stanowi wykonanie jednego z zadań Zespołu, tj. przygotowanie propozycji programu pilotażowego w zakresie kompleksowej opieki nad chorymi w wieku poniżej 18. roku życia, u których stwierdzono występowanie otyłości lub wysokie ryzyko jej rozwoju (KOS-BMI Dzieci).
Projekt trafił do konsultacji. Ministerstwo Zdrowia w osobie wiceministra Marka Kosa – prosiło o przesyłanie ewentualnych uwag w terminie 21 dni. Projekt otrzymali do konsultacji:
1) Agencja Badań Medycznych;
2) Business Centre Club;
3) Centralny Instytut Ochrony Pracy– Państwowy Instytut Badawczy;
4) Centrum e-Zdrowia;
5) Federacja Pacjentów Polskich;
6) Federacja Przedsiębiorców Polskich;
7) Federacja Związków Pracodawców Ochrony Zdrowia „Porozumienie Zielonogórskie”;
8) Fundacja Zdrowie i Edukacja Ad Meritum;
9) Główny Inspektor Farmaceutyczny;
10) Główny Inspektor Sanitarny;
11) Instytut Medycyny Pracy im. prof. J. Nofera w Łodzi;
12) Instytut Medycyny Wsi w Lublinie;
13) Instytut Praw Pacjenta i Edukacji Zdrowotnej;
14) Kolegium Lekarzy Rodzinnych;
15) Kolegium Pielęgniarek i Położnych w Polsce;
16) Konfederacja „Lewiatan”;
17) Konsultant Krajowy w dziedzinie chirurgiiogólnej;
18) Konsultant Krajowy w dziedzinie chorób płuc;
19) Konsultant Krajowy w dziedzinie chorób wewnętrznych;
20) Konsultant Krajowy w dziedzinie diabetologii;
21) Konsultant Krajowy w dziedzinie endokrynologii;
22) Konsultant Krajowy w dziedzinie fizjoterapii;
23) Konsultant Krajowy w dziedzinie gastroeneterologii;
24) Konsultant Krajowy w dziedzinie geriatrii;
25) Konsultant Krajowy w dziedzinie kardiologii;
26) Konsultant Krajowy w dziedzinie medycyny rodzinnej;
27) Konsultant Krajowy w dziedzinieortopedii i traumatologiinarząduruchu;
28) Konsultant Krajowy w dziedzinie psychiatrii;
29) Konsultant Krajowy w dziedzinie psychologii klinicznej;
30) Konsultant Krajowy w dziedzinie rehabilitacji medycznej;
31) Konsultant Krajowy w dziedzinie zdrowia publicznego;
32) Krajowa Rada Diagnostów Laboratoryjnych;
33) Krajowa Rada Fizjoterapeutów;
34) Naczelna Rada Aptekarska;
35) Naczelna Rada Lekarska;
36) Naczelna Rada Pielęgniarek i Położnych;
37) Narodowy Instytut Zdrowia Publicznego PZH – Państwowy Instytut Badawczy;
38) Obywatele dla Zdrowia;
39) Ogólnopolski Związek Lekarzy;
40) Ogólnopolski Związek Pracodawców Szpitali Powiatowych;
41) Pracodawcy Medycyny Prywatnej;
42) Ogólnopolski Związek Zawodowy Pielęgniarek i Położnych;
43) Ogólnopolski Związek Zawodowy Techników Farmaceutycznych;
44) Polskie Towarzystwo Badańnad Otyłością;
45) Polski Związek Zawodowy Dietetyków;
46) Polskie Stowarzyszenie Dietetyków;
47) Polskie Towarzystwo Diabetologiczne;
48) Polskie Towarzystwo Endokrynologiczne;
49) Polskie Towarzystwo Fizjoterapii;
50) Polskie TowarzystwoInżynierii Klinicznej;
51) Polskie Towarzystwo Kardiologiczne;
52) Polskie TowarzystwoLeczenia Otyłości;
53) Polskie Towarzystwo Medycyny Pracy;
54) Polskie Towarzystwo Medycyny Rodzinnej;
55) Polskie Towarzystwo Nauk Żywieniowych;
56) Polskie Towarzystwo Psychiatryczne;
57) Polskie Towarzystwo Psychologiczne;
58) Pracodawcy Rzeczypospolitej Polskiej;
59) Prezes Agencji Oceny Technologii Medycznychi Taryfikacji;
60) Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia;
61) Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów;
62) Prezes Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych;
63) Prokuratoria Generalna Rzeczypospolitej Polskiej;
64) Rada DialoguSpołecznego;
65) Rada Organizacji Pacjentów;
66) Razem dla Zdrowia;
67) Rzecznik Praw Obywatelskich;
68) Rzecznik Praw Pacjenta;
69) Sekretariat Ochrony Zdrowia KK NSZZ „Solidarność”;
70) Stowarzyszenie Fizjoterapia Polska;
71) Stowarzyszenie Pacjentów Primum Non Nocere;
72) Stowarzyszenie Polska Unia Szpitali Klinicznych;
73) Towarzystwo Chirurgów Polskich;
74) Związek Przedsiębiorców i Pracodawców;
75) Związek Rzemiosła Polskiego;
76) Miejski Szpital Zespolony w Olsztynie;
77) Regionalne Centrum Zdrowia Sp. zo.o. w Lubinie;
78) Regionalny Szpital Specjalistyczny im. dr. Władysława Biegańskiego w Grudziądzu;
79) Samodzielny Publiczny Szpital Kliniczny im. prof. W. Orłowskiego Centrum Medycznego Kształcenia Podyplomowego w Warszawie;
80) Samodzielny Publiczny Szpital Klinicznynr 1 im. prof. Tadeusza Sokołowskiego Pomorskiego Uniwersytetu Medycznego w Szczecinie;
81) Samodzielny Publiczny Zakład Opieki Zdrowotnej Szpitala Uniwersyteckiego w Krakowie;
82) Uniwersytecki Szpital Klinicznynr 1 im. Norberta Barlickiego Uniwersytetu Medycznego w Łodzi;
83) Samodzielny Publiczny Zakład Opieki Zdrowotnej w Hajnówce;
84) Samodzielny Publiczny Zakład Opieki Zdrowotnej w Łęcznej;
85) Specjalistyczne Centrum Medyczne S.A. im. św. Jana Pawła II w Polanicy-Zdroju;
86) Szpital Czerniakowski Samodzielny Publiczny Zakład Opieki Zdrowotnej;
87) Szpital Uniwersyteckinr 2 im. dr Jana Biziela w Bydgoszczy;
88) Szpital Wielospecjalistyczny w Jaworznie;
89) Szpitale Pomorskie Sp. zo.o. w Gdyni;
90) Uniwersytecki Szpital Kliniczny w Białymstoku;
91) Uniwersyteckie Centrum Kliniczne w Gdańsku;
92) Wojewódzki Szpital Specjalistyczny im. Janusza Korczaka w SłupskuSp. zo.o.;
93) Wojewódzki Szpital Zespolony im. L. Rydygiera w Toruniu;
94) Wojskowy Instytut Medyczny w Warszawie;
95) Uniwersytecki Szpital Kliniczny w Poznaniu;
96) Kliniczny Szpital Wojewódzkinr 2 w Rzeszowie.
Proces legislacyjny i link do projektu: Projekt rozporządzenia Ministra Zdrowia w sprawie programu pilotażowego w zakresie kompleksowej opieki nad świadczeniobiorcami, u których stwierdzono występowanie otyłości lub wysokie ryzyko jej rozwoju KOS-BMI Dzieci
Przypisy:
- HBSC (ang. Health Behaviour in School-aged Children) Zdrowie uczniów w 2018 roku na tle nowego modelu badań HBSC, red. J. Mazur i wsp., Warszawa 2018. ↩︎
- Raport Zdrowie dzieci w pandemii COVID-19, red. A.Fijałkowska i wsp., Instytut Matki i Dziecka, Warszawa 2022 ↩︎
- Raport „Zdrowie i styl życia polskich uczniów” – raport z badań zrealizowanych w ramach NPZ na lata 2016-2020 przez zespół Instytutu Matki i Dziecka w Warszawie w latach 2018-2019, w 143 szkołach na terenie 12 województw. Analiza IMiD została przeprowadzona na grupie 3067 uczniów klas II i 1262 uczniów klas VII szkoły podstawowej. ↩︎
- 4)https://imid.med.pl/files/imid/Do%20pobrania/Raport%20Zdrowie%20i%20zachowania%20zdrowotne%20ucz
ni%C3%B3w%2017.pdf ↩︎ - Raport o stanie aktywności fizycznej dzieci i młodzieży w Polsce Global Matrix 4.0, Instytut Matki i Dziecka, Warszawa 2022. ↩︎
- MVPA – moderate-to-vigorous physical activity – wskaźnik służący do oceny aktywności fizycznej ↩︎
- Simmonds M, Llewellyn A, Owen CG, Woolacott N. Predicting adult obesity from childhood obesity: a systematic review and meta-analysis. Obes Rev. 2016 Feb;17(2):95-107 ↩︎
Źródo: MZ
