Ze środowiska medycznego nadeszła bolesna wiadomość – zmarła prof. dr hab. n. med. Danuta Ryglewicz, jedna z najwybitniejszych postaci polskiej neurologii. Była nie tylko cenioną klinicystką i badaczką, lecz także mentorką całych pokoleń lekarzy. Jej wieloletnia praca przyczyniła się do fundamentalnych zmian w podejściu do chorób neurologicznych w Polsce, a jej głos miał ogromne znaczenie w kreowaniu nowoczesnych standardów leczenia i organizacji opieki neurologicznej.
Prof. Danuta Ryglewicz przez dziesięciolecia łączyła praktykę kliniczną z działalnością naukową i organizacyjną. Jako absolwentka Akademii Medycznej w Warszawie niemal całe życie zawodowe związała z Instytutem Psychiatrii i Neurologii, gdzie kierowała I Kliniką Neurologiczną, a przez wiele lat również całym Instytutem jako jego dyrektorka. W latach 2009–2019 pełniła funkcję krajowego konsultanta w dziedzinie neurologii, uprzednio nadzorując opiekę neurologiczną na Mazowszu jako konsultantka wojewódzka. Jej wkład w rozwój epidemiologii udarów mózgu, padaczki czy otępień był przełomowy – m.in. dzięki jej inicjatywie powstały ogólnopolskie programy profilaktyki i leczenia chorób naczyniowych mózgu, w tym projekty realizowane w ramach POLKARD-u.
Należała do grona lekarzy, którzy jako pierwsi wdrażali nowoczesne terapie w leczeniu stwardnienia rozsianego oraz farmakoopornej padaczki. Dzięki jej staraniom powstała sieć oddziałów udarowych, która dziś ratuje życie i zdrowie tysięcy pacjentów rocznie. Niezwykle istotnym obszarem jej aktywności było również wspieranie młodych neurologów – promowała dziesiątki prac doktorskich i aktywnie działała w polskich oraz międzynarodowych towarzystwach naukowych. Dorobek naukowy prof. Ryglewicz obejmuje ponad pół tysiąca publikacji, które wywarły trwały wpływ na praktykę neurologiczną nie tylko w Polsce.
Pozostanie w pamięci jako osoba pełna pasji, oddania i empatii – lekarz, dla którego dobro pacjenta było zawsze najważniejsze, a rozwój nauki – życiową misją. Odeszła postać nieprzeciętna, autorytet i wzór profesjonalizmu, który pozostawił po sobie trwały ślad w polskiej medycynie.
Prof. dr hab. n. med. Danuta Ryglewicz
Przebieg pracy zawodowej:
1964 – 1970 – Wydział Lekarski Akademii Medycznej w Warszawie,
1970 – 1972 – staż podyplomowy, Szpital Grochowski w Warszawie,
1972 – 1973 – stypendium specjalizacyjne z neurologii, Oddział Neurologiczny Szpitala Grochowskiego, Warszawa
1973 – 1976 – Studium Doktoranckie, Klinika Chorób Naczyniowych Układu Nerwowego, Instytut Psychiatrii i Neurologii, Warszawa,
1976 – 1982 – asystent Zakładu Neuroradiologii, Instytut Psychiatrii i Neurologii, Warszawa, 1978 – obrona pracy doktorskiej pt. „Odoskrzelowe zapalenie płuc jako przyczyna zgonów w udarach”
1982 – 1984 – adiunkt, Kliniki Neurologii i Neurochirurgii, Al Fatah University, Tripoli, Libia,
1985 – 1999 – adiunkt, docent, II Klinika Neurologiczna, Instytut Psychiatrii i Neurologii, Warszawa,
1998 – Uzyskanie stopnia doktora habilitowanego nauk medycznych na podstawie pracy „Umieralność i śmiertelność w udarach mózgu. Ocena czynników wpływających na poziom umieralności z powodu udarów mózgu w Polsce”.
1999 – 2016 – Kierownik, I Klinika Neurologiczna, Instytut Psychiatrii i Neurologii, Warszawa
Była promotorem w 7 przewodach doktorskich. Pełniła funkcję Konsultanta Wojewódzkiego ds. neurologii woj. Mazowieckiego. W latach 2009-2019 pełniła funkcję konsultanta krajowego w dziedzinie neurologii. W latach 2002-2016 była Dyrektorem Instytutu Psychiatrii i Neurologii w Warszawie. Przez kilka kadencji była członkiem Zarządu Głównego Polskiego Towarzystwa Neurologicznego jak również Oddziału Warszawskiego PTN.
Zainteresowania naukowe:
– epidemiologia chorób układu nerwowego,
-choroby naczyniowe mózgu
-padaczka
-otępienie
Była członkiem towarzystw naukowych, jak również komitetów redakcyjnych czasopism polskich i zagranicznych. Była Autorem ponad 550 publikacji. Szczególne zasługi Prof. Danuty Ryglewicz związane są z rozwojem diagnostyki i leczenia chorób naczyniowych mózgu. Jej badania epidemiologiczne stanowiły podstawę do opracowania Narodowych Programów Profilaktyki i Leczenia Chorób Naczyniowych Mózgu, a następnie założeń działania w ramach programu POLKARD. Jej działalność w sposób istotny przyczyniła się do rozwoju Sieci Oddziałów Udarowych.
Jako konsultant krajowy w zakresie neurologii brała aktywny udział w opracowaniu zasad realizowania procedur medycznych oraz w wdrażaniu nowoczesnych metod leczenia udarów mózgu, padaczki i otępienia. W Instytucie stworzyła nowoczesną pracownię i pododdział diagnostyki i leczenia padaczki lekoopornej. Podczas jej pracy konsultanta krajowego wprowadzone zostało wiele nowych metod terapeutycznych, w szczególności w stwardnieniu rozsianym. Była inicjatorką wielu projektów naukowych, konferencji szkoleniowych. Przez wiele lat aktywnie uczestniczyła w szkoleniu kolejnych pokoleń neurologów.
Udar mózgu może być objawem groźnej choroby krwi
