Jeśli chodzi o typowego psychopatę, może przyjść na myśl Patrick Bateman w garniturze i butach z powieści American Psycho, ale według jednego z ekspertów liczba kobiet cierpiących na zaburzenia neuropsychiatryczne może być znacznie większa, niż wcześniej sądzono. Psychopatia kobieca jest bardziej subtelna, ale równie niebezpieczna co męska.
Powszechnie uważa się, że psychopatom brakuje empatii i poczucia winy, wykazują zachowania aspołeczne, często kłamią, są bezwzględni, narcystyczni i manipulujący. „Psychopaci pragną pieniędzy, władzy i kontroli” – mówi dr Clive Boddy z Uniwersytetu Anglia Ruskin, który jest ekspertem w „dziedzinie psychopatów” w świecie korporacji.
Podczas gdy koncepcja psychopatów jako brutalnych, antyspołecznych przestępców ustąpiła miejsca bardziej zniuansowanemu poglądowi – a Boddy jest jednym z tych, którzy twierdzą, że często można ich znaleźć w wielkim biznesie – pogląd, że są to głównie mężczyźni, pozostał aktualny. Natomiast „zachowanie psychopatek wydaje się być wystarczająco subtelne i mniej oczywiste niż psychopatów płci męskiej, dlatego też nie są one tak często rozpoznawane” – powiedział Boddy.
„Niewielka, ale rosnąca liczba dowodów opisuje psychopatki jako skłonne do wyrażania przemocy raczej werbalnie niż fizycznie, przy czym przemoc ma charakter relacyjny i emocjonalny, jest bardziej subtelna i mniej oczywista niż ta wyrażana przez psychopatów płci męskiej” – zauważył, dodając, że może to obejmować rozpowszechnianie plotek i kłamstw w celu uzyskania osobistych korzyści.
Dziecko, nastolatek u psychiatry. Czy to zawsze konieczne?
Boddy twierdzi, że jednym z problemów było to, że część oceny używanej do identyfikacji cech psychopatycznych – znana jako samoopisowa skala psychopatii Levensona (LSRP) – była wypaczona w kierunku mężczyzn. Ekspert twierdzi, że było to spowodowane tym, że podczas gdy pierwsza część oceny dotyczyła tego, jak emocjonalnie oderwana, samolubna, nieopiekuńcza i manipulacyjna była dana osoba, druga część – która obejmowała psychopatyczny styl życia – koncentrowała się na przemocy i zachowaniach antyspołecznych.
„Element drugorzędny i jego miary były w dużej mierze oparte na badaniach przestępców, którzy w tym czasie przebywali w więzieniu i byli psychopatyczni – więc wśród badaczy panuje obecnie przekonanie, że te miary po prostu nie nadają się do identyfikacji psychopatii kobiet”. Przeprowadzono mniej badań dotyczących psychopatii u kobiet niż u mężczyzn, a osoby oceniające mogą niechętnie określać kobiety jako psychopatki.
Niektóre szacunki sugerują, że stosunek psychopatów płci męskiej do psychopatów płci żeńskiej może wynosić 10:1, ale praca Boddy’ego, wykorzystująca tylko pierwszą część LSRP, sugeruje, że liczby te są bardzo różne. „To prawie jeden do jednego”, powiedział Boddy, choć zauważył, że potrzebne byłyby badania na dużą skalę losowo wybranych dorosłych, aby uzyskać bardziej ostateczny obraz.
Rozpoznanie psychopatii u kobiet i mężczyzn jest ważne, powiedział Boddy, nie tylko dlatego, że takie osoby mogą mieć ogromny wpływ w miejscu pracy, gdzie pracownicy są odsuwani na boczny tor, wykorzystywani i zastraszani. Ponadto, zauważył, firmy kierowane przez takie osoby mogą stracić kierunek i może to wpłynąć na to, jak ludzie postrzegają duże organizacje. „Widzą chciwość, nieprawdziwość i bezwzględność tych na szczycie, a to podważa demokrację i rządy prawa” – powiedział.
Boddy opowiedział się za stosowaniem kontroli wobec kandydatów do pracy, aby pomóc chronić pracowników. „Zwłaszcza im wyższy staż pracy – a więc większa władza i kontrola – tym bardziej potrzebne są tego rodzaju testy przesiewowe i psychometryczne” – powiedział.
Skala psychopatii Levensona nie jest testem diagnostycznym, ale raczej pomocą w identyfikacji cech psychopatycznych.
Cały artykuł dostępny jest na stronie theguardian.com
Leczenie psychiatryczne a seks i ciąża
Źródło: The Guardian
