Projekt ustawy o jakości w opiece zdrowotnej i bezpieczeństwie pacjenta oraz raport z konsultacji publicznych dokumentu zostały opublikowane na stronie internetowej Rządowego Centrum Legislacji. Równocześnie poinformowano, że – po wcześniejszym przyjęciu przez Stały Komitet Rady Ministrów – nowe przepisy przekazano do Komisji Prawniczej.
Projekt ustawy o jakości w opiece zdrowotnej i bezpieczeństwie pacjenta
Procedowany projekt ustawy o jakości w opiece zdrowotnej i bezpieczeństwie pacjenta 14 października 2022 r. został przekazany do Komisji Prawniczej.
W uzasadnieniu do procedowania projektu ustawy o jakości w opiece zdrowotnej i bezpieczeństwie pacjenta czytamy:
„Aktualnie zagadnienia jakości w opiece zdrowotnej są regulowane w wielu aktach prawnych o zróżnicowanej randze. Jednocześnie prowadzonych jest szereg inicjatyw projakościowych inicjowanych przez ministra właściwego do spraw zdrowia, Narodowy Fundusz Zdrowia, organizacje zrzeszające pacjentów oraz środowiska medyczne. Jednak dotychczas wprowadzenie wymagań jakościowych nie wiąże się z ich dostateczną i systematyczną oceną spełnienia. Systemowe podejście do zagadnienia jakości w opiece zdrowotnej wymaga przede wszystkim oceny zjawiska „niedostatecznej jakości” i skali jego występowania, wskazania głównych przyczyn i konsekwencji jego występowania, oraz wprowadzenia rozwiązań stymulujących do poprawy.
Celem projektu ustawy o jakości w opiece zdrowotnej i bezpieczeństwie pacjenta jest wdrożenie rozwiązań prawno-organizacyjnych, które w sposób kompleksowy i skoordynowany będą realizowały priorytety polityki zdrowotnej w obszarze jakości. Przedmiotem uregulowania będzie wprowadzenie rozwiązań w zakresie:
1) autoryzacji podmiotów wykonujących działalność leczniczą (szpitale);
2) monitorowania zdarzeń niepożądanych;
3) usprawnienia akredytacji w ochronie zdrowia;
4) usprawnienia wypłaty pacjentom rekompensat za zdarzenia medyczne;
5) tworzenia i prowadzenia rejestrów medycznych.
Uregulowanie kwestii systemowego monitorowania jakości udzielanych świadczeń zdrowotnych w drodze odrębnego aktu prawnego pozwoli na:
1) poprawę skuteczności diagnostyki i leczenia przez systematyczną ocenę wskaźników jakości;
2) stałe udoskonalanie praktyki klinicznej przez prowadzenie rejestrów medycznych;
3) poprawę bezpieczeństwa i satysfakcji pacjenta przez rejestrowanie i monitorowanie zdarzeń niepożądanych;
4) stworzenie warunków do systematycznej oceny jakości świadczeń opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych i upubliczniania tych informacji;
5) uzyskanie porównywalności podmiotów udzielających świadczeń pod względem jakości i skuteczności oferowanej opieki oraz udostępnienie wyników opinii publicznej;
6) stworzenie warunków umożliwiających finansowe motywowanie podmiotów udzielających świadczeń opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych do podnoszenia poziomu jakości;
7) efektywniejsze wykorzystanie środków publicznych w obszarze zdrowia.
Niezbędne jest zatem wprowadzenie ustawowej regulacji, która określi zadania, obowiązki i uprawnienia poszczególnych podmiotów w zakresie monitorowania, oceny i poprawy jakości. Nowa regulacja zapewni pacjentom, profesjonalistom medycznym i podmiotom wykonującym działalność leczniczą dostęp do powszechnej, wiarygodnej, obiektywnej i porównywalnej informacji o jakości udzielanej opieki.”
„Istota rozwiązań ujętych w projekcie:
Nowoczesna opieka zdrowotna powinna być tak zorganizowana w taki sposób, aby zasoby kadrowe, infrastrukturalne i finansowe w najbardziej efektywny sposób zaspokajały medyczne potrzeby społeczeństwa zarówno w zakresie promocji zdrowia, profilaktyki, diagnostyki i leczenia, jak i rehabilitacji, przy zapewnieniu bezpieczeństwa opieki, racjonalizacji wykorzystania zasobów materialnych i finansowych, gwarantowały spełnienie oczekiwań społecznych. Optymalizacja procesów medycznych wymaga systemowego podejścia do zagadnienia jakości w opiece zdrowotnej. Odpowiednio zorganizowane zarządzanie jakością w opiece zdrowotnej, działające zarówno na poziomie poszczególnych jednostek ochrony zdrowia jak i na poziomie systemowym) stymuluje poprawę funkcjonowania systemu opieki zdrowotnej, a w konsekwencji wpływa na wzrost poziomu bezpieczeństwa zdrowotnego i satysfakcji społecznej z opieki zdrowotnej.
Rekomendowanym rozwiązaniem jest wdrożenie rozwiązań prawno-organizacyjnych, które w sposób kompleksowy i skoordynowany będą realizowały priorytety polityki zdrowotnej w obszarze jakości.
Przedmiotem uregulowania będzie wprowadzenie rozwiązań w zakresie:
1) autoryzacji podmiotów wykonujących działalność leczniczą (szpitale);
2) wewnętrznego systemu zapewnienia jakości i bezpieczeństwa;
3) udzielania przez Narodowy Fundusz Zdrowia akredytacji w ochronie zdrowia;
4) systemu świadczeń kompensacyjnych będącego systemem pozasądowego rekompensowania szkód doznanych przez pacjentów w wyniku zaistnienia zdarzeń medycznych (w ramach nowelizacji ustawy o prawach pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta);
5) wzmocnienie nadzoru nad prowadzeniem rejestrów medycznych oraz dookreślenie zasad ich tworzenia i finansowania (w ramach nowelizacji ustawy o systemie informacji w ochronie zdrowia);
W projekcie, który znalazł się na sronach Rządowego Centrum Legislacji podkreślono, że „aktualnie zagadnienia jakości w opiece zdrowotnej są regulowane przez wiele aktów prawnych o zróżnicowanej randze, a systemowe monitorowanie jakości udzielanych świadczeń zdrowotnych w drodze odrębnego aktu prawnego pozwoli na:
– poprawę skuteczności diagnostyki i leczenia, przez systematyczną ocenę klinicznych wskaźników jakości,
– stałe udoskonalanie praktyki klinicznej, przez prowadzenie rejestrów medycznych,
– poprawę bezpieczeństwa i satysfakcji pacjenta przez rejestrowanie i monitorowanie zdarzeń niepożądanych,
– stworzenie warunków do systematycznej oceny jakości świadczeń opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych i upubliczniania tych informacji,
– uzyskanie porównywalności podmiotów udzielających świadczeń pod względem jakości i skuteczności oferowanej opieki oraz udostępnienie wyników opinii publicznej,
– stworzenie warunków umożliwiających finansowe motywowanie podmiotów udzielających świadczeń opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych do podnoszenia poziomu jakości,
– efektywniejsze wykorzystanie środków publicznych w obszarze zdrowia”.
W projekcie wprowadzono – między innymi – nowe rozwiązania w strategicznych obszarach ochrony zdrowia, to jest:
– wymóg obligatoryjnej autoryzacji dla podmiotów wykonujących działalność leczniczą udzielających świadczeń opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych,
– wewnętrzny obligatoryjny dla podmiotów wykonujących działalność leczniczą system zarządzania jakością i bezpieczeństwem – system monitorowania zdarzeń niepożądanych,
– regulacja dotycząca ochrony personelu medycznego w związku ze zgłoszeniem zdarzenia niepożądanego, co w założeniu ma zachęcać personel do ujawniania możliwie jak największej liczby zdarzeń niepożądanych, bez obawy o ewentualne sankcje i działania represyjne z tym związane, a także wpływać na rozwój kultury bezpieczeństwa w ramach opieki nad pacjentem,
– procedura udzielania akredytacji w ochronie zdrowia – fakultatywna zewnętrzna ocena jakości,
– system pozasądowego rekompensowania szkód doznanych przez pacjentów w wyniku zaistnienia zdarzeń medycznych,
– Fundusz Kompensacyjny Zdarzeń Medycznych zapewniający pacjentom rekompensatę za szkody związane z opieką zdrowotną na poziomie akceptowalnego społecznie stopnia zadośćuczynienia za doznaną krzywdę.
Udostępniamy projekt z 6 października w całości.
Planowany termin przyjęcia projektu przez RM: III kwartał 2022 r.
Źródło: https://legislacja.rcl.gov.pl/projekt/12349305/katalog/12804539#12804539
Ustawa o wyrobach medycznych podpisana przez Prezydenta
Od 2022 roku planowane są zmiany w ocenianiu jakości szpitali
