30 marca 2026 roku w Klinice Chirurgii Ogólnej, Transplantacyjnej i Wątroby Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego przeprowadzono procedurę, która łączy kilka zaawansowanych technik chirurgicznych. Zabieg dotyczył pacjentki z olbrzymim naczyniakiem wątroby – zmianą łagodną, lecz w tym przypadku stanowiącą bezpośrednie zagrożenie życia. Guz o masie około 8 kilogramów wypełniał znaczną część jamy brzusznej i poprzez ucisk doprowadził do zaburzeń odpływu krwi oraz niewydolności wątroby.
Zespół pod kierunkiem prof. Michała Grąta zdecydował się na przeprowadzenie autotransplantacji, czyli usunięcia własnej wątroby pacjentki, wykonania resekcji guza poza organizmem i ponownego wszczepienia pozostałego fragmentu narządu.
Alternatywa dla klasycznej transplantacji
W rozważaniach terapeutycznych brano pod uwagę również standardową transplantację wątroby. Ostatecznie wybrano jednak autotransplantację. Kluczowe znaczenie miała możliwość uniknięcia przewlekłej immunosupresji, która jest konieczna w przypadku przeszczepienia narządu od dawcy. Dzięki zastosowanemu rozwiązaniu pacjentka zachowała własną wątrobę, co pozwoliło wyeliminować ryzyko odrzucenia przeszczepu oraz ograniczyć powikłania związane z długotrwałym leczeniem immunosupresyjnym.
Operacja miała charakter wieloetapowy. W pierwszej fazie wątroba została czasowo usunięta z organizmu pacjentki. Następnie przeprowadzono resekcję guza metodą ex situ, czyli pozaustrojowo. Po usunięciu zmiany nowotworowej pozostał fragment wątroby o masie około 1100 gramów. Kluczowym elementem procedury było zastosowanie perfuzji maszynowej z oksygenacją w hipotermii (HOPE). Wątroba była poddana temu procesowi przez 2 godziny w temperaturze 9°C. Całkowity czas pozostawania narządu poza organizmem wyniósł 7 godzin, a cała operacja trwała 13 godzin.
Po zakończeniu perfuzji fragment wątroby został ponownie wszczepiony pacjentce. Przebieg pooperacyjny był stabilny, a pacjentka opuściła szpital w dobrym stanie w 10. dobie.
Znaczenie technologii HOPE
Zastosowanie HOPE w tym przypadku miało charakter przełomowy. Było to pierwsze w Polsce wykorzystanie tej technologii do pozaustrojowej regeneracji fragmentu własnej wątroby pacjenta. Metoda polega na kontrolowanym natlenianiu narządu w warunkach niskiej temperatury, co sprzyja jego regeneracji i poprawie funkcji przed ponownym wszczepieniem.
– „W tej operacji kluczowe było połączenie technik transplantacyjnych z możliwością funkcjonalnego wsparcia własnego fragmentu wątroby w warunkach pozaustrojowych. Autotransplantacja pozwala uniknąć immunosupresji i jej długoterminowych konsekwencji, a jednocześnie daje szansę na radykalne leczenie w sytuacji bezpośredniego zagrożenia życia” – podkreśla prof. Michał Grąt.
Zabieg wymagał zaangażowania wielospecjalistycznego zespołu. Część brzuszną operacji przeprowadzili prof. Michał Grąt wraz z dr. Piotrem Remiszewskim i dr. Pawłem Topolewskim. Etap pozaustrojowy wykonano z udziałem dr. Konrada Kobrynia i dr. Piotra Smotera. Za perfuzję HOPE odpowiadali dr Mateusz Bartkowiak i dr Konrad Kobryń.
Znieczulenie prowadziła dr Marta Dec, wspierana przez zespół anestezjologiczny i pielęgniarski. Koordynację działań zapewniał mgr Krzysztof Zając.
Rozpoznanie obejmowało olbrzymi naczyniak wątroby o masie około 8 kilogramów. Stan kliniczny pacjentki określono jako niewydolność wątroby wynikającą z zaburzeń odpływu krwi. Pozostawiony fragment wątroby ważył około 1100 gramów. Perfuzja HOPE trwała 2 godziny w temperaturze 9°C. Czas pozaustrojowy narządu wyniósł 7 godzin, a całkowity czas operacji 13 godzin. Pacjentka została wypisana w dobrym stanie w 10. dobie pooperacyjnej.
Autotransplantacja wątroby z resekcją ex situ – pionierski zabieg w UCK WUM
Skład zespołu:
Część brzuszna (etap u pacjentki): operator: prof. Michał Grąt, asystenci: dr Piotr Remiszewski, dr Paweł Topolewski
Pozaustrojowa operacja wątroby (etap ex situ): operator: prof. Michał Grąt, asystenci: dr Konrad Kobryń, dr Piotr Smoter
Perfuzja pozaustrojowa (HOPE): dr Mateusz Bartkowiak, dr Konrad Kobryń
Znieczulenie: dr Marta Dec
Zespół anestezjologiczny i pielęgniarski: instrumentariuszki: mgr Anna Wasik, mgr Beata Zadowska, mgr Karolina Kulesza, mgr Julia Górska; anestetyczki: mgr Aleksandra Woźniak, mgr Weronika Śmigielska
Koordynator: mgr Krzysztof Zając
Fakty w skrócie:
Data zabiegu: 30 marca 2026 r.
Rozpoznanie: olbrzymi naczyniak wątroby; masa guza ok. 8 kg
Masa pozostawionego fragmentu wątroby: ok. 1100 g
Stan kliniczny: niewydolność wątroby w mechanizmie zaburzeń odpływu krwi
Alternatywa: możliwa standardowa transplantacja; wybrano autotransplantację m.in. ze względu na brak potrzeby immunosupresji
HOPE: 2 godz., 9°C
Czas pozaustrojowy wątroby: 7 godz.
Czas operacji: 13 godz.
Wynik: wypis do domu w dobrym stanie w 10. dobie pooperacyjnej
Najczęściej zadawane pytania (FAQ)
Czym jest autotransplantacja wątroby?
To procedura polegająca na usunięciu własnej wątroby pacjenta, przeprowadzeniu zabiegu chirurgicznego poza organizmem i ponownym jej wszczepieniu.
Na czym polega technologia HOPE?
HOPE to metoda pozaustrojowej perfuzji narządu z jego natlenianiem w niskiej temperaturze, wspierająca regenerację i poprawę funkcji przed przeszczepieniem.
Dlaczego nie zastosowano klasycznej transplantacji?
Autotransplantacja pozwoliła uniknąć immunosupresji i związanych z nią powikłań, przy jednoczesnym zachowaniu własnego narządu pacjentki.
Jak długo trwała operacja?
Całkowity czas zabiegu wyniósł 13 godzin, a wątroba pozostawała poza organizmem przez 7 godzin.
Jaki był efekt leczenia?
Pacjentka została wypisana do domu w dobrym stanie w 10. dniu po operacji.
Źródło: Warszawski Uniwersytet Medyczny, Klinika Chirurgii Ogólnej, Transplantacyjnej i Wątroby, komunikat prasowy 2026.
