Projekt ustawy o Krajowej Sieci Kardiologicznej

Opublikowano projekt ustawy o Krajowej Sieci Kardiologicznej. Projekt został oznaczony numerem: UD145. Krajowa Sieć Kardiologiczna (KSK) to nowy projekt wdrażany w Polsce, mający na celu zorganizowanie i koordynację opieki kardiologicznej na poziomie krajowym. Jest to inicjatywa, która odpowiada na rosnącą potrzebę usprawnienia i zintegrowania systemu opieki nad pacjentami kardiologicznymi w Polsce, gdzie choroby serca stanowią jedno z najpoważniejszych zagrożeń zdrowotnych, a także jedną z głównych przyczyn zgonów.

Planowany termin przyjęcia projektu przez Radę Ministrów: IV kwartał 2024 r.

Projekt jest skierowany do uzgodnień międzyresortowych i konsultacji publicznych.

Cele Krajowej Sieci Kardiologicznej

Zapewnienie zintegrowanej opieki kardiologicznej – Pacjenci będą mogli korzystać ze skoordynowanego dostępu do specjalistycznych usług medycznych, dzięki współpracy pomiędzy szpitalami i specjalistycznymi ośrodkami kardiologicznymi.
Wczesne wykrywanie i profilaktyka – Program kładzie duży nacisk na profilaktykę, wcześniejsze diagnozowanie i monitorowanie pacjentów, co może znacząco zmniejszyć śmiertelność i powikłania wynikające z chorób serca.
Koordynacja leczenia i opieki nad pacjentem – Dzięki sieci lekarze różnych specjalności będą mogli efektywnie wymieniać informacje na temat historii zdrowia pacjenta, co umożliwi bardziej spójne leczenie i lepsze dopasowanie terapii.
Ułatwiony dostęp do innowacyjnych terapii – Jednym z założeń KSK jest zwiększenie dostępności zaawansowanych metod leczenia i innowacyjnych technologii, które są stosowane w światowej kardiologii.

Struktura i Funkcjonowanie

Krajowa Sieć Kardiologiczna działa w oparciu o specjalistyczne ośrodki kardiologiczne, które pełnią rolę centrów referencyjnych i nadzorują współpracę z mniejszymi ośrodkami. Projekt ma na celu standaryzację procedur medycznych i ścieżek leczenia, tak aby każdy pacjent mógł otrzymać optymalną opiekę, niezależnie od miejsca zamieszkania.

Wyzwania w realizacji KSK

Pomimo że projekt spotkał się z dużą aprobatą, jego realizacja wiąże się z wyzwaniami. Należą do nich m.in. finansowanie, konieczność zwiększenia zasobów kadrowych oraz integracja systemów informatycznych do sprawnego zarządzania danymi pacjentów w czasie rzeczywistym.

Potencjalne Korzyści

Dzięki Krajowej Sieci Kardiologicznej możliwe będzie zmniejszenie liczby zgonów związanych z chorobami serca, poprawa jakości życia pacjentów oraz obniżenie kosztów leczenia przez efektywniejsze zarządzanie opieką zdrowotną. Dodatkowo, sieć może stanowić wzór dla podobnych inicjatyw w innych obszarach medycyny, jak np. onkologia czy diabetologia.

W Projekcie ustawy o Krajowej Sieci Kardiologicznej napisano:

Cele projektu oraz informacja o przyczynach i potrzebie rozwiązań planowanych w projekcie

Choroby układu krążenia, zwane dalej ,,ChUK”, od lat pozostają głównym wyzwaniem dla systemu ochrony zdrowia w Rzeczypospolitej Polskiej i przyczyniają się do największej liczby zgonów Polek i Polaków. Liczba chorych na ChUK w kraju stale wzrasta, czego przyczyną jest zarówno proces starzenia się społeczeństwa, jak i wzrost narażenia na czynniki związane ze stylem życia. Oprócz nieuchronnych zmian epidemiologicznych i demograficznych, negatywną sytuację w polskim sektorze ochrony zdrowia pogłębił brak koordynacji podstawowej opieki zdrowotnej z innymi sektorami systemu oraz niekontrolowany rozwój najdroższej formy opieki medycznej jaką jest leczenie szpitalne.

Projekt ustawy o Krajowej Sieci Kardiologicznej, zwanej dalej ,,KSK”, zakłada m.in. zapewnienie ciągłości opieki kardiologicznej od etapu diagnostyki kardiologicznej, przez fazę leczenia kardiologicznego i rehabilitacji, po dalsze leczenie w ramach świadczeń specjalistycznych w ambulatoryjnej opiece zdrowotnej lub w ramach podstawowej opieki zdrowotnej lub opieki długoterminowej. Dzięki optymalizacji procesu diagnostyki i leczenia chorób układu krążenia oraz monitorowaniu efektów leczenia zostanie zapewniona wysoka jakość świadczeń opieki zdrowotnej na każdym etapie ChUK.

Istota rozwiązań planowanych w projekcie, w tym proponowane środki realizacji

Projektowana regulacja wprowadza nową strukturę organizacyjną i nowy model zarządzania opieką kardiologiczną, które usprawnią organizację systemu udzielania świadczeń opieki zdrowotnej w zakresie ChUK.

Podmioty lecznicze spełniające kryteria kwalifikacyjne określone w projektowanej ustawie utworzą KSK.

Strukturę KSK będą tworzyć Ośrodki Kardiologiczne I poziomu zabezpieczenia opieki kardiologicznej, zwane dalej „OK I”, oraz Ośrodki Kardiologiczne II poziomu zabezpieczenia opieki kardiologicznej KSK zwane dalej ,,OK II”. Podmioty lecznicze zakwalifikowane do KSK mogą tworzyć w ramach OK I lub OK II – Centra Doskonałości Kardiologicznej, zwane dalej ,,CDK”, czyli centra wyspecjalizowane w diagnostyce i leczeniu określonego rodzaju lub grupy jednostek chorobowych z zakresu ChUK. Niezakwalifikowane do KSK podmioty lecznicze realizujące w ramach umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej zawartej z Narodowym Funduszem Zdrowia, zwanym dalej ,,NFZ”, świadczenia opieki zdrowotnej z zakresu podstawowej opieki zdrowotnej lub diagnostyki kardiologicznej i leczenia kardiologicznego, lub rehabilitacji kardiologicznej albo opieki długoterminowej, współpracujące z ośrodkami zakwalifikowanymi do KSK w zakresie sprawowania i koordynacji opieki kardiologicznej nad świadczeniobiorcą, będą stanowiły tzw. ośrodki współpracujące. Podmioty lecznicze niewchodzące w skład KSK nie będą uprawnione do realizacji świadczeń gwarantowanych z zakresu kardiologii interwencyjnej, elektroterapii i elektrofizjologii, z wyjątkiem świadczeń udzielanych w stanach nagłych zgodnie z art. 19 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz. U. z 2024 r. poz. 146, z późn. zm.).

Monitorowanie jakości opieki kardiologicznej w ramach KSK będzie prowadził NFZ we współpracy z ośrodkiem koordynującym KSK, czyli Narodowym Instytutem Kardiologii Stefana kardynała Wyszyńskiego – Państwowym Instytutem Badawczym. Projekt ustawy przewiduje utworzenie Krajowej Rady Kardiologicznej, zwanej dalej „Radą”, która będzie pełniła funkcję opiniodawczo-doradczą dla ministra właściwego do spraw zdrowia i Prezesa NFZ.

Kwalifikacja na poszczególne poziomy zabezpieczenia opieki kardiologicznej KSK będzie procesem wystandaryzowanym, opartym na obiektywnych kryteriach odnoszących się m.in. do liczby i kwalifikacji personelu medycznego oraz potencjału diagnostyczno-terapeutycznego, zapewniającego odpowiednią jakość i bezpieczeństwo udzielanych świadczeń gwarantowanych oraz liczby i rodzaju wykonywanych procedur medycznych lub liczby świadczeniobiorców, którym są udzielane świadczenia opieki zdrowotnej, w określonych obszarach.

Przewidziano okres przejściowy na przygotowanie się przez podmioty lecznicze do spełnienia wymagań niezbędnych do przystąpienia do KSK na poszczególne poziomy zabezpieczenia opieki kardiologicznej. Podmioty lecznicze, które zawarły z NFZ umowę o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej z zakresu opieki kardiologicznej przed dniem wejścia w życie projektowanej ustawy wejdą do KSK, a umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, zawarte przed dniem wejścia w życie projektowanej ustawy zachowają ważność.

Pierwsza kwalifikacja na poszczególne poziomy zabezpieczenia opieki kardiologicznej KSK zostanie przeprowadzona w terminie do 6 miesięcy od dnia wejścia w życie projektowanej ustawy, w oparciu o kryteria określone w tej ustawie i szczegółowe kryteria określone w rozporządzeniu ministra właściwego do spraw zdrowia, wydanego na mocy upoważnienia zawartego w ustawie.

Kwalifikacji ośrodków kardiologicznych na poszczególne poziomy zabezpieczenia opieki kardiologicznej KSK i okresowej weryfikacji spełniania przez podmioty lecznicze zakwalifikowane do KSK, kryteriów warunkujących przynależność do danego poziomu zabezpieczenia opieki kardiologicznej KSK, będzie dokonywał Prezes NFZ, w oparciu o dane przetwarzane w systemie KSK oraz na podstawie kryteriów, o których mowa powyżej. W przypadku uzasadnionych wątpliwości co do spełniania przez podmiot leczniczy kryteriów warunkujących przynależność do danego poziomu zabezpieczenia opieki kardiologicznej, Prezes NFZ może wystąpić o opinię do Rady.

Weryfikacja spełniania przez podmiot leczniczy zakwalifikowany do KSK na określony poziom zabezpieczenia opieki kardiologicznej kryteriów warunkujących przynależność do danego poziomu zabezpieczenia opieki kardiologicznej, będzie dokonywana co 2 lata, z wyjątkiem weryfikacji pierwszego wykazu podmiotów zakwalifikowanych do KSK planowanego do ogłoszenia w 2025 r. po zakończeniu pierwszej kwalifikacji, która dokonywana jest na rok od dnia ogłoszenia tego wykazu. Wyniki weryfikacji będą decydować o pozostaniu świadczeniodawcy na danym poziomie zabezpieczenia opieki kardiologicznej KSK, zmianie poziomu zabezpieczenia opieki kardiologicznej na wyższy, zmianie poziomu zabezpieczenia opieki kardiologicznej na niższy, jak również o wyłączeniu z KSK.

Weryfikacji spełniania przez podmiot leczniczy zakwalifikowany do KSK odpowiedniego poziomu wskaźników jakości opieki kardiologicznej, decydującego o zakresach świadczeń opieki kardiologicznej, kwalifikujących się do finansowania w ramach KSK, będzie dokonywała, co 2 lata, Rada począwszy od dnia pierwszego obliczenia wskaźników jakości opieki kardiologicznej, na podstawie analizy o poziomie jakości opieki kardiologicznej przeprowadzanej przez NFZ w oparciu analizę danych pozyskanych z systemu KSK.

Podmioty lecznicze wchodzące w skład KSK będą obowiązane do przekazywania danych do systemu KSK stanowiącego moduł systemu, o którym mowa ustawie z dnia 28 kwietnia 2011 r. o systemie informacji w ochronie zdrowia (Dz. U. z 2023 r. poz. 2365). System ten będzie m.in. umożliwiał generowanie raportów o poziomie jakości opieki kardiologicznej w ramach KSK.

NFZ, na poziomie krajowym, będzie odpowiedzialny za prowadzenie infolinii kardiologicznej, w ramach której będzie udzielany pełen zakres informacji o organizacji opieki kardiologicznej w ramach KSK, w tym o możliwości uzyskania świadczeń opieki zdrowotnej.

Ustanowienie KSK ma na celu wzrost efektywności leczenia ChUK, zarówno w skali całego kraju, jak i w odniesieniu do społeczności lokalnych, dzięki standaryzacji i koordynacji opieki kardiologicznej oraz monitorowaniu jakości na każdym jej etapie udzielania. W konsekwencji umożliwi to odwrócenie niekorzystnych trendów epidemiologicznych oraz pozwoli na obniżenie społecznych kosztów obciążenia ChUK.

KSK ma zapewnić, aby nie pominięto żadnego z etapów opieki kardiologicznej, jak również by ich realizacja przebiegała według ściśle określonych ustandaryzowanych kluczowych zaleceń, przy współpracy specjalistów różnych dziedzin medycyny. Priorytetem w tym zakresie jest, aby każdy pacjent, niezależnie od miejsca zamieszkania otrzymywał opiekę kardiologiczną opartą o jednakowe standardy diagnostyczno-terapeutyczne, czyli jednolicie zdefiniowane ścieżki pacjenta, a system elastycznie odpowiadał na ich potrzeby.

Oczekiwanym efektem wprowadzenia KSK jest poprawa bezpieczeństwa i jakości leczenia kardiologicznego, poprawa satysfakcji pacjenta oraz optymalizacja kosztowa opieki kardiologicznej.

Planowany termin przyjęcia projektu przez Radę Ministrów: IV kwartał 2024 r.

Projekt-ustawy-o-Krajowej-Sieci-Kardiologicznej Pobierz

Prośbę o uwagi do projektu ustawy o Krajowej Sieci Kardiologicznej skierowano do:

1) Prokuratoria Generalna Rzeczypospolitej Polskiej;
2) Narodowy Instytutu Kardiologii Stefana kardynała Wyszyńskiego – Państwowy Instytut Badawczy;
3) Konsultant krajowy w dziedzinie kardiologii;
4) Konsultant krajowy w dziedzinie kardiologii dziecięcej;
5) Konsultant krajowy w dziedzinie kardiochirurgii;
6) Konsultant krajowy w dziedzinie angiologii;
7) Konsultant krajowy w dziedzinie chirurgii naczyniowej;
8) Konsultant krajowy w dziedzinie hipertensjologii;
9) Konsultant krajowy w dziedzinie neurologii;
10) Konsultant krajowy w dziedzinie medycyny rodzinnej;
11) Pełnomocnik Ministra Zdrowia do spraw Narodowego Programu Chorób Układu Krążenia na lata 2022-2032;
12) Polskie Towarzystwo Kardiologiczne;
13) Polskie Towarzystwo Dietetyki;
14) Polskie Towarzystwo Nauk Żywieniowych;
15) Polskie Towarzystwo Kardio-Torakochirurgów;
16) Rzecznik Praw Pacjenta;
17) Rzecznik Praw Obywatelskich;
18) Centrum Organizacyjno-Koordynacyjne ds. Transplantacji „Poltransplant”;
19) Agencja Oceny Technologii Medycznych i Taryfikacji;
20) Centrum e-Zdrowia;
21) Narodowy Instytut Zdrowia Publicznego – Państwowy Zakład Higieny – Państwowy Instytut Badawczy;
22) Narodowy Fundusz Zdrowia;
23) Główny Inspektorat Sanitarny;
24) Agencja Badań Medycznych;
25) Centrum Monitorowania Jakości w Ochronie Zdrowia;
26) Naczelna Rada Lekarska;
27) Naczelna Rada Pielęgniarek i Położnych;
28) Krajowa Rada Fizjoterapeutów;
29) Naczelna Rada Aptekarska;
30) Krajowa Rada Diagnostów Laboratoryjnych;
31) Centrum Medyczne Kształcenia Podyplomowego;
32) Centrum Kształcenia Podyplomowego Pielęgniarek i Położnych;
33) Polskie Towarzystwo Dietetyków;
34) Porozumienie Pracodawców Ochrony Zdrowia;
35) Pracodawcy Rzeczypospolitej Polskiej;
36) Rada Dialogu Społecznego;
37) Komisja Wspólna Rządu i Samorządu Terytorialnego;
38) Sekretariat Ochrony Zdrowia KK NSZZ „Solidarność”;
39) Stowarzyszenie Menedżerów Opieki Zdrowotnej;
40) Stowarzyszenie Menedżerów Pielęgniarstwa;
41) Stowarzyszenie na Rzecz Kształcenia Podyplomowego Pielęgniarek i Położnych oraz Przedstawicieli Innych Zawodów Medycznych;
42) Niezależny Samorządny Związek Zawodowy „Solidarność”;
43) Niezależny Samorządny Związek Zawodowy „Solidarność – 80”;
44) Związek Pracodawców Business Centre Club;
45) Związek Przedsiębiorców i Pracodawców;
46) Forum Związków Zawodowych;
47) Rada Działalności Pożytku Publicznego;
48) Polskie Towarzystwo Prawa Medycznego;
49) Ogólnopolskie Stowarzyszenie Szpitali Prywatnych;
50) Pracodawcy Medycyny Prywatnej;
51) Związek Pracodawców Ratownictwa Medycznego Samodzielnych Publicznych Zakładów Opieki Zdrowotnej;
52) Polskie Towarzystwo Leczenia Otyłości;
53) Federacja Przedsiębiorców Polskich;
54) Ogólnopolskie Stowarzyszenie Pacjentów ze Schorzeniami Serca i Naczyń ECOSerce;
55) Stowarzyszenie Transplantacji Serca im. Prof. Zbigniewa Religi;
56) Ogólnopolskie Porozumienie Związków Zawodowych;
57) Rada Organizacji Pacjentów przy ministrze właściwym do spraw zdrowia;
58) Związek Rzemiosła Polskiego;
59) Federacja Przedsiębiorców Polskich;
60) Konfederacja „Lewiatan”;
61) Ogólnopolski Związek Pracodawców Szpitali Powiatowych;
62) Wojewoda dolnośląski;
63) Wojewoda kujawsko-pomorski;
64) Wojewoda lubelski;
65) Wojewoda lubuski;
66) Wojewoda łódzki;
67) Wojewoda małopolski;
68) Wojewoda mazowiecki;
69) Wojewoda opolski;
70) Wojewoda podkarpacki;
71) Wojewoda podlaski;
72) Wojewoda pomorski;
73) Wojewoda śląski;
74) Wojewoda świętokrzyski;
75) Wojewoda warmińsko-mazurski;
76) Wojewoda wielkopolski;
77) Wojewoda zachodniopomorski;
78) Marszałek województwa dolnośląskiego;
79) Marszałek województwa kujawsko-pomorskiego;
80) Marszałek województwa lubelskiego;
81) Marszałek województwa lubuskiego;
82) Marszałek województwa łódzkiego;
83) Marszałek województwa małopolskiego;
84) Marszałek województwa mazowieckiego;
85) Marszałek województwa opolskiego;
86) Marszałek województwa podkarpackiego;
87) Marszałek województwa podlaskiego;
88) Marszałek województwa pomorskiego;
89) Marszałek województwa śląskiego;
90) Marszałek województwa świętokrzyskiego;
91) Marszałek województwa warmińsko-mazurskiego;
92) Marszałek województwa wielkopolskiego;
93) Marszałek województwa zachodniopomorskiego.