Centra zdrowia psychicznego mogą stać się jednym z trwałych elementów publicznego systemu opieki psychiatrycznej. Prezes Agencji Oceny Technologii Medycznych i Taryfikacji w rekomendacji nr 68/2026 z 22 maja 2026 r. uznał za zasadne zakwalifikowanie modelu organizacyjnego świadczeń realizowanych w centrum zdrowia psychicznego jako świadczeń gwarantowanych z zakresu opieki psychiatrycznej i leczenia uzależnień. To ważny etap w procesie dotyczącym przyszłości rozwiązania, które przez ostatnie lata funkcjonowało w Polsce w formule pilotażu.
Rekomendacja nie dotyczy pojedynczej procedury medycznej, leku ani nowej metody terapeutycznej. Przedmiotem oceny jest sposób organizacji opieki nad osobami dorosłymi z zaburzeniami psychicznymi i zaburzeniami zachowania. Chodzi o model, w którym pacjent może otrzymać pomoc bliżej miejsca zamieszkania, a system ma zapewniać nie tylko leczenie szpitalne, lecz także wsparcie ambulatoryjne, dzienne, środowiskowe i doraźne.
AOTMiT w swojej rekomendacji wskazuje przede wszystkim na potrzebę zapewnienia ciągłości funkcjonowania środowiskowego modelu opieki psychiatrycznej. Agencja zwraca również uwagę na konieczność ujednolicenia zasad organizacji i finansowania świadczeń oraz zagwarantowania powszechnego dostępu do kompleksowej opieki dla dorosłych pacjentów. Jednocześnie dokument nie pozostawia wątpliwości, że przed wdrożeniem modelu w skali ogólnokrajowej konieczne będzie dopracowanie szczegółów, zwłaszcza w obszarze finansowania, jakości i dostępności świadczeń.
Czym są centra zdrowia psychicznego
Centra zdrowia psychicznego powstały jako odpowiedź na potrzebę zmiany sposobu organizacji opieki psychiatrycznej. Zamiast systemu, w którym pacjent często trafia do leczenia dopiero na etapie zaostrzenia choroby lub konieczności hospitalizacji, pilotaż zakładał wcześniejszy kontakt z pomocą i lepszą koordynację leczenia. Centrum ma odpowiadać za określony obszar terytorialny i populację dorosłych mieszkańców, którzy mogą potrzebować wsparcia z powodu zaburzeń psychicznych lub zaburzeń zachowania.
W modelu CZP pacjent nie jest kierowany wyłącznie do jednej formy pomocy. W zależności od potrzeb może skorzystać ze świadczeń ambulatoryjnych, dziennych, środowiskowych, szpitalnych lub doraźnych. Założeniem jest to, aby opieka była możliwie kompleksowa, a poszczególne jej elementy nie funkcjonowały w oderwaniu od siebie. Szczególne znaczenie ma koordynacja procesu terapeutycznego, dzięki której leczenie ma być planowane i prowadzone z uwzględnieniem sytuacji pacjenta oraz dostępnych form wsparcia.
Jednym z najważniejszych elementów centrów zdrowia psychicznego jest punkt zgłoszeniowo-koordynacyjny. To miejsce pierwszego kontaktu dla osoby, która doświadcza kryzysu psychicznego lub poszukuje pomocy w związku z pogorszeniem stanu zdrowia psychicznego. W punkcie przeprowadzany jest wywiad, w razie potrzeby ocena stanu psychicznego oraz ustalenie dalszego postępowania. Taki sposób organizacji ma ograniczać sytuacje, w których pacjent samodzielnie próbuje ustalić, gdzie powinien się zgłosić i jaka forma leczenia będzie dla niego odpowiednia.
Od pilotażu do możliwego świadczenia gwarantowanego
Program pilotażowy centrów zdrowia psychicznego został uruchomiony na podstawie rozporządzenia Ministra Zdrowia z 27 kwietnia 2018 r. W kolejnych latach model był rozwijany, a jego ramy organizacyjne i prawne stopniowo doprecyzowywano. Zmiany obejmowały między innymi formalne wyodrębnienie centrów zdrowia psychicznego jako części organizacyjnych podmiotów leczniczych, rozszerzanie zakresu świadczeń, regulowanie zasad współpracy z podwykonawcami oraz wzmacnianie roli osób odpowiedzialnych za koordynację opieki.
W toku pilotażu następowało także przesuwanie akcentu z opieki stacjonarnej w stronę modelu ambulatoryjno-środowiskowego. Nie oznacza to rezygnacji z leczenia szpitalnego, ale zmianę proporcji i sposobu myślenia o dostępności pomocy. Centrum zdrowia psychicznego ma zapewniać pacjentowi możliwość uzyskania wsparcia wcześniej, zanim kryzys doprowadzi do konieczności hospitalizacji, a jeżeli leczenie szpitalne jest potrzebne, powinno być częścią szerszego procesu terapeutycznego.
Z danych przywołanych w rekomendacji wynika, że w latach 2018–2025 ze świadczeń udzielanych w centrach zdrowia psychicznego skorzystało 1,2 mln pacjentów. Populacja zamieszkująca obszary objęte działaniem centrów w ramach pilotażu wynosi obecnie około 15,64 mln osób. To pokazuje, że testowane rozwiązanie przestało być wyłącznie lokalnym eksperymentem organizacyjnym i stało się istotnym elementem opieki psychiatrycznej w wielu częściach kraju.
Nowe świadczenia sprawdzone w praktyce
Model oceniany przez AOTMiT obejmuje zarówno świadczenia, które już znajdują się w koszyku świadczeń gwarantowanych, jak i nowe elementy wypracowane w ramach pilotażu. W rekomendacji szczególnie wskazano dwa rodzaje świadczeń, które nie funkcjonowały wcześniej w dotychczasowym zakresie świadczeń gwarantowanych. Są to wizyta w punkcie zgłoszeniowo-koordynacyjnym oraz wizyta asystenta zdrowienia.
Wizyta w punkcie zgłoszeniowo-koordynacyjnym obejmuje zebranie wywiadu, ocenę stanu psychicznego, jeśli jest ona potrzebna, oraz ustalenie dalszego sposobu postępowania. W praktyce punkt pełni funkcję miejsca, w którym pacjent może uzyskać pierwszą orientację w systemie pomocy. Z perspektywy organizacyjnej oznacza to próbę uporządkowania dostępu do świadczeń i skierowania osoby w kryzysie do właściwej formy opieki.
Drugim nowym elementem jest wizyta asystenta zdrowienia. Asystentem zdrowienia jest osoba z własnym doświadczeniem kryzysu psychicznego, która wspiera pacjentów i ich bliskich w procesie zdrowienia. Jego rola polega między innymi na przekazywaniu informacji o dostępnych formach wsparcia, dzieleniu się wiedzą i doświadczeniem oraz motywowaniu do podejmowania aktywności społecznej i zawodowej. AOTMiT wskazuje jednocześnie, że rola asystenta zdrowienia, podobnie jak rola koordynatora opieki, wymaga dalszego doprecyzowania w przepisach.
Agencja rekomenduje, ale wskazuje warunki
Rekomendacja Prezesa AOTMiT jest pozytywna, ale nie bezwarunkowa w sensie organizacyjnym. Agencja uznaje za zasadne włączenie modelu centrum zdrowia psychicznego do wykazu świadczeń gwarantowanych, ponieważ pozwoliłoby to utrzymać ciągłość środowiskowej opieki psychiatrycznej i uporządkować zasady jej finansowania. Jednocześnie w dokumencie podkreślono, że skala takiego rozwiązania oraz jego długoterminowy wpływ na system ochrony zdrowia i budżet płatnika publicznego wymagają precyzyjnego przygotowania.
AOTMiT wskazuje, że docelowy model powinien uwzględniać rzeczywistą strukturę kosztów świadczeń oraz zróżnicowanie populacji objętej opieką. Inaczej mogą wyglądać potrzeby pacjentów z zaburzeniami psychotycznymi, inaczej osób z zaburzeniami organicznymi, a jeszcze inaczej pacjentów wymagających krótkoterminowego wsparcia w kryzysie. Model finansowania powinien więc odpowiadać nie tylko liczbie mieszkańców danego obszaru, lecz także realnemu obciążeniu centrum i charakterystyce pacjentów, którzy korzystają z jego pomocy.
Agencja zwraca również uwagę na konieczność powiązania finansowania z jakością, dostępnością i efektami leczenia. W rekomendacji podkreślono, że jakość i efekty leczenia powinny stanowić warunek realizacji i finansowania świadczeń, a nie wyłącznie narzędzie premiowania. Oznacza to potrzebę opracowania takich wskaźników, które pozwolą nie tylko rozliczać liczbę udzielonych świadczeń, lecz także monitorować, czy pacjent otrzymuje pomoc skuteczną, dostępną i prowadzoną w sposób ciągły.
Brak klasycznej oceny skuteczności klinicznej
W rekomendacji zaznaczono, że ze względu na charakter ocenianego rozwiązania nie przeprowadzono klasycznej analizy skuteczności klinicznej ani bezpieczeństwa. Agencja nie oceniała bowiem technologii medycznej w rozumieniu leku, wyrobu medycznego lub procedury terapeutycznej, lecz model organizacyjny udzielania świadczeń. Z tego samego powodu nie wykonano również typowej analizy efektywności kosztowej, w której porównuje się koszty z uzyskiwanymi efektami zdrowotnymi.
To zastrzeżenie jest istotne, ponieważ rekomendacja nie przesądza o mierzalnych efektach zdrowotnych pilotażu. AOTMiT wskazuje, że dotychczasowe doświadczenia nie pozwalają jeszcze na sformułowanie jednoznacznych wniosków w zakresie efektów zdrowotnych ani jakości udzielanych świadczeń. W dokumencie pojawia się więc wyraźny postulat dalszego monitorowania modelu, w tym wprowadzenia wystandaryzowanych wskaźników jakości, dostępności i efektów leczenia.
Takie podejście oznacza, że przyszłość centrów zdrowia psychicznego ma zależeć nie tylko od decyzji o ich finansowaniu, ale także od zdolności systemu do zbierania i analizowania danych. Chodzi między innymi o informacje dotyczące ciągłości opieki, rehospitalizacji, dostępności świadczeń, organizacji procesu terapeutycznego oraz realnych rezultatów leczenia. Bez takich danych trudno będzie ocenić, czy model spełnia cele, które przypisano mu w reformie opieki psychiatrycznej.
Koszty wdrożenia i różnice w szacunkach
Jednym z najważniejszych wątków rekomendacji jest wpływ włączenia centrów zdrowia psychicznego do świadczeń gwarantowanych na budżet płatnika publicznego. Według szacunków AOTMiT zakwalifikowanie ocenianego modelu do wykazu świadczeń gwarantowanych wiązałoby się ze wzrostem wydatków o około 3 mld zł w ciągu pierwszych trzech lat funkcjonowania. W rozbiciu na kolejne lata analiza wskazuje wzrost kosztów o 1,08 mld zł, 0,84 mld zł oraz 1,11 mld zł.
Agencja zastrzega jednak, że przedstawione wyliczenia mają charakter przybliżony i orientacyjny. Wynika to z ograniczeń danych wejściowych, konieczności zastosowania uproszczeń oraz wykorzystania modelowania symulacyjnego. Na niepewność wpływają również rozbieżności w danych demograficznych, brak możliwości uwzględnienia rzeczywistej gotowości świadczeniodawców do wdrażania centrów oraz fakt, że alokacja kosztów opiera się na obecnym, a nie docelowym modelu organizacji opieki.
W rekomendacji przytoczono także opinię Narodowego Funduszu Zdrowia. Prezes NFZ wskazał, że całkowity koszt wdrożenia nowego modelu organizacyjnego centrów zdrowia psychicznego w okresie trzech lat wyniósłby łącznie 1,34 mld zł. Różnica między szacunkami AOTMiT i NFZ pokazuje, jak duże znaczenie będzie miało ostateczne określenie zakresu świadczeń, tempa wdrażania, sposobu finansowania oraz zasad rozliczania centrów.
Finansowanie między ryczałtem a jakością
W czasie pilotażu finansowanie centrów zdrowia psychicznego miało charakter mieszany. Podstawowym mechanizmem był ryczałt populacyjny, obliczany na podstawie liczby dorosłych mieszkańców obszaru działania centrum i stawki per capita. Uzupełniająco stosowano rozliczenia za wykonane świadczenia, zwłaszcza w odniesieniu do pacjentów spoza obszaru działania centrum. Taki model pozwalał finansować opiekę nad przypisaną populacją, ale jednocześnie wymagał korekt i rozliczeń związanych z rzeczywistym korzystaniem ze świadczeń.
Proponowany docelowy model finansowania miałby być trójskładnikowy. Jego podstawą byłby komponent populacyjny, czyli finansowanie zależne od liczby mieszkańców obszaru działania centrum. Drugim elementem byłby komponent funkcjonalny, odnoszący się do rzeczywistej liczby pacjentów, rodzaju zaburzeń i intensywności wykorzystania zasobów. Trzecim elementem miałby być komponent jakościowy, powiązany z osiąganiem określonych wskaźników, takich jak dostępność świadczeń, ciągłość leczenia czy poziom rehospitalizacji.
AOTMiT ocenia jednak, że obecnie ta propozycja nie zapewnia wystarczającej pewności decyzyjnej. Wątpliwości dotyczą przede wszystkim tego, czy środki będą alokowane adekwatnie do rzeczywistego obciążenia centrów i zróżnicowanych potrzeb zdrowotnych pacjentów. Dlatego Agencja wskazuje na potrzebę dalszego doprecyzowania struktury kosztów, zasad alokacji środków oraz mechanizmów monitorowania jakości.
Centra Zdrowia Psychicznego w Polsce. Co zakłada plan finansowy NFZ na 2026 rok
Opinie ekspertów nie były jednolite
W toku prac nad rekomendacją zebrano trzy opinie ekspertów klinicznych. Dwie z nich pozytywnie oceniły wdrożenie i finansowanie centrów zdrowia psychicznego, wskazując na znaczenie kompleksowej, środowiskowej i skoordynowanej opieki nad pacjentem. W tych stanowiskach podkreślano rolę centrów jako rozwiązania, które może porządkować dostęp do pomocy i zapewniać pacjentowi wsparcie w różnych formach.
Jedna opinia miała charakter negatywny. Wskazywano w niej na niedostosowanie modelu do zróżnicowanych potrzeb pacjentów, zwłaszcza w zakresie diagnostyki psychologicznej, leczenia uzależnień oraz dostępności specjalistów w tym obszarze. To zastrzeżenie jest istotne, ponieważ rekomendacja dotyczy świadczeń z zakresu opieki psychiatrycznej i leczenia uzależnień, a eksperci zwracali uwagę, że obszar uzależnień może wymagać wyraźniejszego ujęcia w projektowanym modelu.
Eksperci wskazywali również na ograniczenia organizacyjne. Wśród najważniejszych znalazły się potencjalne niedobory kadrowe, potrzeba wprowadzenia mierzalnych wskaźników jakości oraz konieczność zapewnienia integracji centrów z wyższymi poziomami referencyjnymi opieki. W rekomendacji odnotowano ryzyko, że bez odpowiednich rozwiązań organizacyjnych centra mogą zostać nadmiernie obciążone przypadkami przekraczającymi ich możliwości.
Kadry jako jeden z warunków powodzenia
Kwestia personelu zajmuje w rekomendacji ważne miejsce. Już na etapie pilotażu identyfikowano niedobory kadrowe, zarówno wśród lekarzy psychiatrów, jak i pozostałych specjalistów zaangażowanych w opiekę nad pacjentami. Ma to szczególne znaczenie w sytuacji, gdy model miałby zostać rozszerzony na znacznie większą populację i stać się rozwiązaniem powszechnym.
AOTMiT wskazuje, że weryfikacji wymaga zasadność modyfikacji minimalnych wymagań dotyczących zatrudnienia personelu. Wprowadzenie nowych kategorii personelu, takich jak asystent zdrowienia, wymaga nie tylko określenia ich miejsca w systemie, lecz także realnej oceny dostępności takich osób na rynku pracy. Podobnie doprecyzowania wymaga rola koordynatora opieki, który w modelu CZP ma odpowiadać za planowanie, ciągłość i jakość procesu terapeutycznego.
W uwagach Narodowego Funduszu Zdrowia wskazano między innymi na propozycje zmian dotyczących liczby etatów wybranych kategorii personelu. Pojawiła się także propozycja objęcia regulacją maksymalnej odległości miejsca zamieszkania pacjentów od punktu zgłoszeniowo-koordynacyjnego, określonej jako nie wyższa niż 10 km. Ten element pokazuje, że dyskusja o centrach zdrowia psychicznego nie dotyczy wyłącznie sposobu finansowania, ale również praktycznej dostępności pomocy.
Polska reforma na tle innych systemów
AOTMiT przeanalizowała rozwiązania organizacyjne funkcjonujące w 19 krajach. W 9 z nich zidentyfikowano jednostki o strukturze zbliżonej do centrum zdrowia psychicznego. W analizowanych rozwiązaniach widoczny jest wspólny kierunek: rozwój środowiskowej, zintegrowanej opieki psychiatrycznej, w której lokalne centra lub zespoły pełnią funkcję pierwszego punktu kontaktu dla pacjenta.
W takich modelach zakres pomocy obejmuje nie tylko diagnostykę i leczenie, lecz także interwencje kryzysowe, rehabilitację i wsparcie psychospołeczne. Duże znaczenie ma praca zespołów wielospecjalistycznych oraz koordynacja opieki, która ma zapewniać ciągłość leczenia. W wielu systemach podkreśla się także potrzebę ograniczania hospitalizacji na rzecz opieki ambulatoryjnej i środowiskowej, a także rosnącą rolę wsparcia świadczonego przez osoby z doświadczeniem kryzysu psychicznego.
Różnice między krajami dotyczą przede wszystkim stopnia integracji systemu ochrony zdrowia z pomocą społeczną, poziomu centralizacji, dostępności świadczeń oraz zakresu formalnych wymagań kadrowych. AOTMiT wskazuje, że proponowane w Polsce rozwiązanie nie akcentuje integracji działań międzysektorowych w takim stopniu, jak ma to miejsce w części innych państw. To obszar, który może mieć znaczenie przy dalszym projektowaniu docelowego modelu opieki.
Centra Zdrowia Psychicznego po pilotażu. Model systemowy i finansowanie za jakość leczenia
Co dalej z centrami zdrowia psychicznego
Rekomendacja AOTMiT nie oznacza automatycznego wprowadzenia centrów zdrowia psychicznego do koszyka świadczeń gwarantowanych. Jest jednak istotnym dokumentem w procesie decyzyjnym, ponieważ pozytywnie ocenia zasadność takiego kierunku zmian. Ostateczne decyzje będą zależały od działań legislacyjnych, rozwiązań finansowych oraz szczegółowych regulacji dotyczących organizacji świadczeń.
Obowiązujący program pilotażowy centrów zdrowia psychicznego jest realizowany do 31 grudnia 2026 r. W praktyce oznacza to, że najbliższe miesiące będą miały znaczenie dla określenia, w jakiej formule model będzie funkcjonował po zakończeniu pilotażu. Kluczowe będą decyzje dotyczące zakresu świadczeń, sposobu finansowania, wymagań kadrowych, standardów jakości oraz mechanizmów monitorowania efektów leczenia.
AOTMiT rekomenduje włączenie modelu CZP do systemu świadczeń gwarantowanych, ale równocześnie wskazuje, że wdrożenie powinno zostać przygotowane w sposób pozwalający na kontrolę jakości i kosztów. Z dokumentu wynika, że centra zdrowia psychicznego są traktowane jako kierunek rozwoju opieki psychiatrycznej, jednak ich powszechne finansowanie wymaga jasnych reguł, danych i standardów. Dopiero połączenie tych elementów ma pozwolić na przejście od pilotażu do trwałego rozwiązania systemowego.
Czym jest centrum zdrowia psychicznego?
Centrum zdrowia psychicznego to model organizacji opieki psychiatrycznej dla dorosłych, który obejmuje różne formy pomocy: doraźną, ambulatoryjną, dzienną, szpitalną i środowiskową. Centrum działa na określonym obszarze i odpowiada za zapewnienie opieki mieszkańcom tego terenu. Założeniem modelu jest udzielanie pomocy możliwie blisko miejsca zamieszkania pacjenta oraz koordynacja leczenia.
Czego dotyczy rekomendacja AOTMiT nr 68/2026?
Rekomendacja dotyczy zakwalifikowania modelu organizacyjnego świadczeń realizowanych w centrum zdrowia psychicznego jako świadczeń gwarantowanych z zakresu opieki psychiatrycznej i leczenia uzależnień. Oznacza to ocenę, czy rozwiązanie testowane w pilotażu powinno zostać włączone do systemu powszechnie finansowanych świadczeń. AOTMiT uznała taki kierunek za zasadny, wskazując jednocześnie na potrzebę doprecyzowania finansowania i organizacji modelu.
Czy centra zdrowia psychicznego już działają?
Tak. Centra zdrowia psychicznego działają w Polsce w ramach programu pilotażowego rozpoczętego w 2018 roku. Zgodnie z informacjami zawartymi w rekomendacji program pilotażowy jest realizowany do 31 grudnia 2026 r. W latach 2018–2025 ze świadczeń udzielanych w CZP skorzystało 1,2 mln pacjentów.
Kto może korzystać z pomocy centrum zdrowia psychicznego?
Populację docelową stanowią osoby dorosłe z zaburzeniami psychicznymi i zaburzeniami zachowania, klasyfikowanymi według ICD-10 w grupie F00-F99. Pomoc jest organizowana dla mieszkańców obszaru działania danego centrum. Zakres wsparcia zależy od potrzeb pacjenta i może obejmować różne formy opieki.
Czym jest punkt zgłoszeniowo-koordynacyjny?
Punkt zgłoszeniowo-koordynacyjny to miejsce pierwszego kontaktu dla osoby, która potrzebuje pomocy w związku z kryzysem psychicznym lub zaburzeniami psychicznymi. W punkcie przeprowadzany jest wywiad, w razie potrzeby ocena stanu psychicznego oraz ustalane dalsze postępowanie. Jego rolą jest ułatwienie pacjentowi wejścia do systemu opieki.
Kim jest asystent zdrowienia?
Asystent zdrowienia to osoba z własnym doświadczeniem kryzysu psychicznego, która wspiera pacjentów i ich bliskich. Jego zadania obejmują przekazywanie informacji o dostępnych formach wsparcia, dzielenie się doświadczeniem procesu zdrowienia oraz działania motywacyjne. AOTMiT wskazuje, że rola asystenta zdrowienia wymaga dalszego doprecyzowania w przepisach.
Ile może kosztować wdrożenie modelu CZP?
Według szacunków AOTMiT włączenie modelu centrów zdrowia psychicznego do świadczeń gwarantowanych może zwiększyć wydatki płatnika publicznego o około 3 mld zł w ciągu pierwszych trzech lat. Narodowy Fundusz Zdrowia w swojej opinii wskazał niższą kwotę, wynoszącą łącznie 1,34 mld zł w okresie trzech lat. Różnice wynikają między innymi z niepewności dotyczącej ostatecznego modelu finansowania i tempa wdrażania.
Czy AOTMiT oceniła skuteczność kliniczną centrów zdrowia psychicznego?
Nie przeprowadzono klasycznej oceny skuteczności klinicznej ani bezpieczeństwa, ponieważ przedmiotem rekomendacji był model organizacyjny, a nie lek lub procedura medyczna. Agencja zaznaczyła, że dotychczasowe doświadczenia z pilotażu nie pozwalają jeszcze na jednoznaczną ocenę efektów zdrowotnych i jakości świadczeń. Dlatego wskazano na potrzebę monitorowania jakości, dostępności i wyników leczenia.
Jakie warunki wskazuje AOTMiT przed wdrożeniem modelu?
AOTMiT wskazuje na potrzebę doprecyzowania docelowego modelu organizacyjno-finansowego, określenia struktury kosztów oraz wprowadzenia mechanizmów monitorowania jakości i efektów leczenia. Agencja podkreśla również znaczenie dostępności świadczeń, właściwej alokacji środków i jasnego określenia ról personelu. Dotyczy to między innymi koordynatora opieki i asystenta zdrowienia.
Rekomendacja nr 68/2026
z dnia 22 maja 2026 r. Prezesa Agencji Oceny Technologii Medycznych i Taryfikacji w sprawie oceny zasadności zakwalifikowania modelu organizacyjnego
udzielania świadczeń w centrum zdrowia psychicznego jako świadczeń gwarantowanych z zakresu opieki psychiatrycznej i leczenia uzależnień
Źródło: Rekomendacja nr 68/2026 Prezesa Agencji Oceny Technologii Medycznych i Taryfikacji z dnia 22 maja 2026 r. w sprawie oceny zasadności zakwalifikowania modelu organizacyjnego udzielania świadczeń w centrum zdrowia psychicznego jako świadczeń gwarantowanych z zakresu opieki psychiatrycznej i leczenia uzależnień.
Centra Zdrowia Psychicznego z pilotażem do 2026 roku. Resort zdrowia stawia na stabilizację reformy
